Skip to main content
ทำไมคนพิการทางจิตไม่ค่อยใส่ใจสุขภาพกาย? อาจเพราะความพิการทางจิตเคยเป็นความเจ็บป่วยที่คนต้องทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจให้ จนรู้สึกว่าการสนใจเรื่องสุขภาพกายเพิ่มอีกเรื่อง เป็นเรื่องที่ยากลำบาก จนทำให้คนพิการทางจิตหลายคนเข้าไม่ถึงและไม่มีความรู้เรื่องการดูแลสุขภาพของตัวเอง
“คนที่มีความพิการพอต้องออกจากโรงพยาบาลกลับบ้านไป ก็ไม่ถูกเตรียมความพร้อมว่า คุณต้องดูแลตัวเองในเรื่องสุขภาพอย่างไร เพราะทุกคนโฟกัสแค่ว่าคุณกลับบ้านต้องไม่เป็นแผลกดทับ ต้องขาไม่เกร็ง เรื่องอื่นๆ พูดถึงน้อยมาก”
“หูหนวกไปรอคิวก็ไม่ได้ยินที่เขาเรียก โทรมาหาเราว่าเขาต้องทำยังไงช่วยหน่อยได้ไหม ศูนย์บริการก็จะพาไปจองล่าม ให้ข้อมูลว่าต้องจองอย่างไรจองแบบไหน ครั้งหน้าต้องทำอย่างไร มีคนหูหนวกที่ไปหาหมอที่โรงพยาบาลแล้วไปนั่งรอทั้งวัน รอจนหมดคิว จนไม่มีคนหาหมอ ทุกคนกลับบ้านไปหมดแล้วคนหูหนวกนั่งอยู่คนเดี
หลายครั้งสงครามย่อมตามมาซึ่งการบาดเจ็บและการสูญเสีย ซึ่งในรูปธรรมก็คือความตายหรือความพิการ มีทหารไทยหลายคนที่ใช้ชีวิตอยู่กับความพิการหลังการบาดเจ็บจากการทำงาน เนื่องในวันทหารผ่านศึกซึ่งรำลึกถึงทหารที่เคยรบในสมรภูมิและทำงานรับใช้ชาติ ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา เราอยากชวนทุกคนเดินไปในงาน 
รู้จัก 3 อดีตผู้สมัคร สว.หญิงพิการ ใครเป็นใครและฝันอะไร
หลายครั้งเมื่อพูดถึงการเป็นศูนย์บริการคนพิการ คนอาจคิดถึงการบริการทางการแพทย์และความเป็นมืออาชีพอย่าง หมอ ครู หรือเจ้าหน้าที่รัฐ แต่การให้บริการโดยคนพิการและครอบครัวคนพิการผ่านองค์กรคนพิการกลับเป็นสิ่งที่คนไม่นึกถึง ทั้งที่การให้บริการในลักษณะนี้สามารถมีมาตรฐาน ความเป็นมืออาชีพและความน่
ย้อนกลับไปเกือบ 10-20  ปีที่แล้ว หลายมหาวิทยาลัยยังไม่มีค่อยมีโควตาให้คนพิการเรียนฟรีระดับชั้นอุดมศึกษา หากอยากเรียนมหาวิทยาลัยต้องไขว่คว้าหาหนทางเรียนให้จบด้วยตนเอง  ทำให้ไม่ค่อยเห็น ภาพคนพิการและไม่พิการเรียนห้องเดียวกันโดยเฉพาะคนหูหนวกและคนหูดี
“ชีวิตหนูมันลำบาก หนูอยากมีค่าขนมไปโรงเรียน เวลาโรงเรียนพาไปเที่ยวต่างจังหวัด หนูไม่สามารถแบมือขอเงินพ่อแม่ได้เลย แต่ต้องเข้าไร่สับปะรดทำงานแลกเงิน จะได้มีเงินไปทัศนศึกษา พอเริ่มต้นมาแบบนี้ ทำให้ต้องดีดตัวเองขึ้นมาเพื่อหาทรัพยากรซัพพอร์ตครอบครัว”
“พาราลิมปิกครั้งล่าสุดคือครั้งแรกที่ได้ไป พอรู้ว่าจะได้ไปก็ยิ่งเครียด เรารู้ตัวว่าไม่ใช่คนเก่ง แต่ประเภททีมที่มีความคาดหวังว่าจะได้เหรียญ เราจึงต้องทำยังไงก็ได้ให้ไม่เป็นจุดอ่อน เพราะอีกสองคนซ้อมเอเป้มาตลอด เราต้องวางดาบเซเบอร์ลง แล้วทำความเข้าใจให้ได้ใน 7 เดือน บางครั้งก็ท้อจนอยากล