คนตาบอดถูกปฏิเสธขึ้นเครื่องเล่น อ้างเหตุความปลอดภัย แม้สอบถามและซื้อตั๋วล่วงหน้าแล้ว

คนตาบอดถูกปฏิเสธขึ้นเครื่องเล่น อ้างเหตุความปลอดภัย แม้สอบถามและซื้อตั๋วล่วงหน้าแล้ว

เพจ L Spiration ซึ่งเป็นเพจที่เล่าเรื่องการใช้ชีวิตของคนตาบอด หรือแอล ธนัญชกร สันติพรธดา ได้ออกมาโพสประสบการณ์หลังจากใช้บริการเครื่องเล่น Sky Flyer โดยระบุว่าตนและเพื่อนรวม 3 คน ตั้งใจจะไปสัมผัสประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นตามรีวิว

ก่อนการเดินทาง พวกเขาได้ทำการตรวจสอบข้อมูลอย่างละเอียดเพื่อความมั่นใจ โดยให้เพื่อนโทรศัพท์ไปสอบถามล่วงหน้า ซึ่งเจ้าหน้าที่ปลายสายยืนยันชัดเจนว่า คนพิการทางสายตาสามารถเล่นเครื่องเล่นนี้ได้แน่นอน หากมีร่างกายครบถ้วนและสามารถสวมใส่อุปกรณ์ความปลอดภัยได้ เมื่อได้รับคำยืนยันเช่นนั้นจึงตัดสินใจจองตั๋วผ่านแอปพลิเคชันและเดินทางไปถึงสถานที่ล่วงหน้าถึง 2 ชั่วโมง เพื่อเตรียมตัวสำหรับมาตรการพิเศษที่อาจมีหน้างาน

อย่างไรก็ตาม เมื่อไปถึงหน้างานจริง เจ้าหน้าที่กลับปฏิเสธไม่ให้เข้าใช้บริการ โดยระบุว่าการปฏิเสธเป็นไปตามกฎความปลอดภัยที่ไม่อนุญาตให้คนพิการทางการเห็นและทางการได้ยินใช้บริการ โดยอ้างอิงถึงกรณีที่เคยเกิดขึ้นในต่างประเทศ จากการตรวจสอบพบว่า สาเหตุของความผิดพลาดเกิดจากการประสานงานที่คลาดเคลื่อนระหว่างส่วนงานของสถานที่ซึ่งเป็นผู้รับโทรศัพท์ กับส่วนงานของผู้ดูแลเครื่องเล่นที่เป็นคนละส่วนกัน

เหตุการณ์ดังกล่าวสร้างความรู้สึกโกรธและเสียความรู้สึกเป็นอย่างมาก เนื่องจากต้องเสียทั้งเวลาจอง ค่าเดินทาง และความตื่นเต้นที่เฝ้ารอต้องหายไป ทั้งนี้ ผู้โพสต์ระบุว่าตนเข้าใจเหตุผลเรื่องความปลอดภัยและความไม่พร้อมในการช่วยเหลือหากเกิดเหตุฉุกเฉิน แต่สิ่งที่ต้องการคือ ความชัดเจนในการสื่อสาร

สุดท้ายนี้ ผู้เสียหายได้ฝากถึงแบรนด์ต่างๆ ว่า คำว่า “การไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง” ไม่ได้หมายความว่าต้องฝืนให้บริการในวันที่ยังไม่พร้อม แต่ขอให้บอกกันตรงๆ ตั้งแต่แรก เพื่อไม่ให้คนพิการต้องแบกความหวังไปพบความผิดหวัง และอยากให้เรื่องนี้เป็นบทเรียนในการปรับปรุงการสื่อสารให้แม่นยำและครอบคลุม เพื่อให้สังคมไทยเป็นพื้นที่ที่พร้อมโอบรับทุกคนอย่างแท้จริง
โดยโพสระบุว่า

ความตั้งใจที่กลายเป็นความว่างเปล่า… เมื่อคำว่า “เล่นได้” ไม่มีอยู่จริงที่หน้างาน

ฉันตั้งใจเขียนโพสต์นี้เพื่อให้เป็นแง่คิดเล็กๆ ในเรื่องการสื่อสารของแบรนด์และภาคส่วนต่างๆ ต่อผู้บริโภคทุกคนค่ะ เมื่อวานนี้วันที่ 13 มกราคม ฉันกับเพื่อนตาบอดรวม 3 คน เราตั้งใจกันมากที่จะไปลองเล่น Sky Flyer ที่เห็นรีวิวกันเยอะๆ เพราะเราเองก็อยากสัมผัสประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นเหมือนที่คนอื่นๆ ได้ลอง ก่อนจะตัดสินใจ พวกเราเช็กทุกอย่างเพื่อความมั่นใจว่าคนตาบอดสามารถเล่นเครื่องเล่นนี้ได้จริง เพื่อนของฉันอาสาโทรศัพท์ไปสอบถามล่วงหน้าเพราะเราไม่อยากไปเก้อ ซึ่งเจ้าหน้าที่ยืนยันชัดเจนว่าถ้ามีร่างกายครบและอุปกรณ์ความปลอดภัยรัดร่างกายได้ก็สามารถเล่นได้ คนตาบอดเล่นได้แน่นอน

เมื่อได้รับคำยืนยันแบบนั้นพวกเราดีใจมาก จึงรีบจองตั๋วผ่านแอปพลิเคชันจองตั๋ว และเดินทางไปถึงก่อนเวลาถึง 2 ชั่วโมงเพื่อให้มีเวลาเตรียมตัวหากหน้างานต้องจัดการอะไรเป็นพิเศษ แต่ภาพที่วาดไว้กลับไม่ได้เป็นอย่างที่คิด เมื่อแจ้งเจ้าหน้าที่ว่าจองตั๋วไว้และเคยโทรมาสอบถามแล้ว เจ้าหน้าที่ได้ขอตรวจสอบข้อมูลก่อนจะกลับมาแจ้งอย่างสุภาพพร้อมคำขอโทษว่าไม่สามารถให้พวกเราขึ้นเล่นได้ เนื่องจากกฎความปลอดภัยระบุไว้ชัดเจนว่าไม่อนุญาตให้คนพิการทางการเห็นและทางการได้ยินใช้บริการ โดยอ้างอิงถึงกรณีที่เคยเกิดขึ้นในต่างประเทศ ส่วนข้อมูลที่พวกเราได้รับทางโทรศัพท์นั้นเป็นส่วนงานของสถานที่ซึ่งเป็นคนละส่วนกับผู้ดูแลเครื่องเล่น ข้อมูลจึงเกิดความคลาดเคลื่อน

ในใจตอนนั้นยอมรับว่าทั้งโกรธและเสียความรู้สึกมากค่ะ เราเสียเวลาจอง เสียค่าเดินทาง และต้องมานั่งรอเงินคืน ความรู้สึกตื่นเต้นที่เราเฝ้ารอมาตลอดมันหายไปหมด แม้ฉันจะเข้าใจเหตุผลเรื่องความปลอดภัยว่าทางเครื่องเล่นอาจยังไม่พร้อมสำหรับการช่วยเหลือ และหากเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นจริงพวกเราอาจจะไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ แต่ความผิดหวังมันก็ได้เกิดขึ้นไปแล้วจากการประสานงานที่ผิดพลาด สิ่งที่ฉันอยากบอกส่งไปถึงทุกแบรนด์ด้วยใจจริงคือ สำหรับพวกเราคำว่าการไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลังไม่ได้หมายความว่าคุณต้องฝืนแบกเราไปในวันที่คุณยังไม่พร้อมหรอกค่ะ

ถ้าเครื่องเล่นหรือระบบรักษาความปลอดภัยยังไม่รองรับพวกเราจริงๆ เราเข้าใจได้เสมอเพราะความปลอดภัยของตัวเราเองก็สำคัญที่สุดเหมือนกัน แต่ขอเพียงแค่ช่วยบอกเราตรงๆ ตั้งแต่แรกได้ไหมคะว่าคุณยังไม่พร้อมจริงๆ ความชัดเจนในการสื่อสารอาจดูเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับบางคน แต่สำหรับคนพิการมันคือความใส่ใจที่ช่วยให้เราไม่ต้องแบกความหวังไปแล้วพบกับความผิดหวังที่หน้างาน ฉันอยากให้เรื่องนี้เป็นบทเรียนที่ช่วยให้ทุกภาคส่วนหันมาให้ความสำคัญกับการสื่อสารที่แม่นยำและครอบคลุม เพื่อให้สังคมไทยเป็นพื้นที่ที่พร้อมจะโอบรับความตั้งใจของทุกคนอย่างแท้จริงค่ะ

ntentions Turned Into Emptiness… When
“You Can Ride” Doesn’t Exist On-Site I am writing this post as a small reflection on how brands and organizations communicate with consumers.

Yesterday, January 13, three blind friends and I were very excited to try the Sky Flyer ride, which we had seen reviewed extensively. Like anyone else, we wanted to experience something thrilling and
memorable.

Before making the decision, we carefully checked every detail to ensure that blind individuals were truly allowed to ride. One of my friends kindly volunteered to call in advance because we did not want to make the trip in vain. The staff member clearly confirmed that as long as the rider’s body was intact and the safety harness could be properly secured, blind people could definitely participate. Hearing this confirmation made us genuinely happy, so we immediately booked tickets through the ticketing application and arrived two hours early to allow time for any special on-site arrangements.

However, reality did not turn out as we had hoped. When we informed the staff that we had already booked tickets and had previously called to inquire, they asked to verify the information. They then returned with a polite apology and informed us that we were not allowed to ride. The safety regulations explicitly prohibit individuals with visual and hearing impairments from using the attraction, citing incidents that had occurred overseas. The information we received over the phone, they explained, came from a different department of the venue, separate from the team responsible for operating the ride, which led to a miscommunication.

I must admit that at that moment I felt both angry and deeply disappointed. We had spent time booking, paid for transportation, and then had to sit and wait for a refund. All the excitement we had been looking forward to simply vanished. While I do understand the safety concerns—that the ride may not yet be equipped to properly assist us, and that in an actual emergency we might not be able to help ourselves—the disappointment had already taken hold due to the failure in coordination and communication.

What I sincerely want to say to all brands is this: for us, “leaving no one behind” does not mean forcing yourselves to carry us on days when you are not yet ready. If an attraction or its safety systems truly cannot accommodate us, we can always understand—our own safety matters most to us as well. All we ask is that you tell us honestly and clearly from the beginning that you are not ready yet.
Clear communication may seem like a small matter to some, but for people with disabilities, it is a form of care. It prevents us from carrying hope all the way to the venue, only to be met with disappointment. I hope this experience can serve as a lesson for all sectors to place greater importance on accurate and inclusive communication, so that Thai society can truly become a space that embraces everyone’s intentions with sincerity.