สรุปเสียวนา คนพิการหรรมหดไหม

19  เม.ย. 2568 Thisable.me, ศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการ พุทธมณฑล, Thisable.me, ประชาไทและโก๋แก่ จัดงานเสวนาเสรีภาพหรือเสรีพร่อง ภายใต้หัวข้อ ‘เสียวนาตอน คนพิการหรรมหดไหม’ ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับหรรมของคนพิการ ตอบทุกข้อสงสัยที่หลายคนไม่รู้ โดยมีผู้ร่วมเสวนา 3 คน คือ อภิชาติ บุตตะ,  อานันท์  ฉันทันต์ และอรรถพล ศรีชิษณุวรานนท์  ดำเนินรายการโดยโน๊ะ นนทบุเรี่ยน

คนพิการนั่งวีลแชร์แล้วรูปทรงของหรรมผิดรูปไหม

อภิชาติ: รูปทรงเหมือนเดิม

อรรถพล: รูปทรงเหมือนหรรมทั่วๆ ไป ไม่ได้ผิดรูป มีแท่งตรงกลาง มีไข่ข้างล่าง เวลาที่นั่งวีลแชร์แล้วขาหนีบทั้งวันไข่อาจจะมารวมกันอยู่ข้างบน บางคนขาไม่ได้ใหญ่ ถ้าไม่ถูกหนีบรัด ไข่ก็อยู่ตรงกลางเหมือนคนไม่พิการ

อานันท์: หรรมโตมาแล้วสัดส่วนก็พอดีกับตัวที่โตขึ้นมา ไม่ได้ผิดรูป

คนพิการอย่างพวกเรามีความรู้สึกทางเพศกันอยู่ไหม

อภิชาติ: คนพิการตั้งแต่กำเนิดระบบประสาทยังควบคุมได้ ผมก็มีความรู้สึกทางเพศอยู่แล้ว

อานันท์: ของผมก็เคารพธงชาติทุกเช้า ความรู้สึกทางเพศอยู่ที่ความพิการแต่ละระดับมากกว่า บางคนขาไม่รู้สึกเลยไม่รู้สึกทางเพศ แต่ผมขาพอรู้สึกอยู่ เวลาโดนความร้อนโดนความเย็นแล้วรู้สึก เอามือจับแล้วยังรู้สึกอยู่

อรรถพล: ถ้าถามว่าความเงี่ยนกับร่างกายรู้สึกมันคนละแบบกัน ถ้าความเงี่ยนเป็นเรื่องความรู้สึก เวลาเราไปสัมผัสหรรมแล้วยังรู้สึกเสียวซ่านไหม กระดอมันขึ้นตอนไหนแล้วเรารู้ไหม อันนี้ต้องแยกไปก่อน ถ้ารู้สึกว่ามีอารมณ์ไหมมันมี ถ้าไปสัมผัสแล้วไม่รู้สึกแต่หรรมแข็งปกติ แต่สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกคือ ขณะที่เราสัมผัสแล้วตามองไปด้วยแล้วจิตนาการความรู้สึกนั้นกลับมาได้ ความรุนแรงของความพิการที่เกิดขึ้นจากไขสันหลังมีความความรุนแรงแตกต่างกัน บางคนอาจจะยังมีความรู้สึก บางคนอาจจะไม่มีความรู้สึก แต่ถามว่าแข็งอยู่ไหม ผมเชื่อว่า เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ของคนพิการไขสันหลังหรรมยังแข็งได้

คนพิการดูแลหรรมอย่างไร

อรรถพล: คนที่ไม่เคยพิการมาก่อนแล้วพิการ ยิ่งเป็นผู้ชายด้วย จะมีความรู้สึกว่าแม่งหมดแล้วชีวิตกู ตอนที่พิการผมยังวัยรุ่น มีแฟนอยู่ แล้วผมรู้สึกว่า หรรมจะใช้งานได้ไหม หรรมจะตอบสนองความใคร่ได้ไหม แฟนเราเขาจะรู้สึกอย่างไร ตอนนั้นผมไม่รู้เลยว่า จะต้องดูแลหรรมตัวเองอย่างไร ตอนตื่นมาเห็นหรรมมีสายฉี่เสียบเข้าไป ตอนนั้นไม่รู้หรอกว่าคืออะไร ไม่ได้ดูแลหรือสนใจ 

แต่เวลาผ่านไปเริ่มคิดว่า หรรมคือเนื้อตัวร่างกายของเราเหมือนกัน บางทีก็อยากจะกลับไปรู้สึก เพราะความพิการจากไขสันหลังทำให้ไม่รู้สึก ปวดฉี่ก็ไม่รู้สึก เวลาถอดสายฉี่ก็ไหลออกมาเองแล้วควบคุมอะไรไม่ได้ ก็รู้สึกเฟล เลยต้องใส่แผ่นซึมซับหรือแพมเพิสกันไว้ หลังจากนั้นผมเริ่มให้ความสำคัญกับหรรมมากขึ้นแล้วสงสัยว่า ตอนที่ผมไม่ได้พิการ ผมอ้วนแล้วเดินขาเบียดจะมีรอยช้ำเกิดขึ้น เวลาใส่แผ่นซึมซับ ใส่แพมเพิสแล้วมันชื้นอยู่ตลอดเวลาเริ่มเป็นรอยช้ำ เป็นผดเป็นผื่นตรงง่ามขา และเริ่มมีกลิ่นด้วย เลยต้องดูแลด้วยการทาแป้งเด็กธรรมดา ไม่ได้ออกไปไหนแล้วรู้สึกว่าคงไม่ได้ใช้งานแล้ว คงต้องยอมรับสภาพ เลยตัดเรื่องเงี่ยนออกจากชีวิตเพราะความพิการมันเกิดขึ้นแล้วน่าเศร้ามากเลย เราให้ความสุขตัวเองไม่ได้ เราให้ความสุขคนอื่นไม่ได้ ความรู้สึกในช่วงเริ่มต้นเป็นแบบนั้น

อภิชาติ: เวลาอาบน้ำพอจัดการตัวเองได้แต่ถ้าต้องนั่งวีลแชร์ช่วงหน้าร้อนจะเกิดความอับและเกิดอาการคัน ผมเอาผ้าปูบนวีลแชร์อีกทีแล้วนั่งทับเพราะเวลาเหงื่อออกไหลลงไปที่ผ้า พอลงจากวีลแชร์ผมก็จะนอนหงายพักก่อนสักพักหนึ่งแล้วอาบน้ำ แต่ช่วงหลังผ้าหนาๆ มาปูวีลแชร์แล้วเวลาเหงื่อออกซึมลงกางเกงแล้วที่ผ้าเลย เหงื่อจะได้ไม่ค้างที่กางเกง

อานันท์: เวลาออกไปจากบ้านหรือจากที่ทำงานแล้วไปที่ไม่เคยไป บางทีไม่มีห้องน้ำคนพิการ ก็ต้องใส่แพมเพิสตลอดเพื่อไม่ให้เปื้อนกางเกง ครึ่งวันเปลี่ยนทีหนึ่ง ครึ่งเช้าเปลี่ยนทีหนึ่งครึ่งบ่ายเปลี่ยนทีหนึ่ง ผมก็ตัดขนหรรมให้สั้นและเข้าทรงมากที่สุดเพื่อบริเวณนั้นไม่อับชื้น เวลาแบบอาบน้ำทำความสะอาดก็จะง่ายและแห้งเร็ว

อานันท์หรือเล็ก 

คนพิการโกนหมอยไหม

อรรถพล: ช่วงตอนที่เริ่มถอดสายปัสสาวะออกผมโกนหมอย เพราะผมไม่สามารถควบคุมปัสสาวะตัวเองได้ บางทีปัสสาวะไหลออกระหว่างวันก่อนถึงเวลาที่ต้องสวนฉี่ออกเองและไหลลงไปในแพมเพิสแล้วมันชื้น มีกลิ่นอับ เป็นที่หมักหมมของเชื้อโรค เกิดโรคผิวหนังที่บริเวณหรรม ย้อนไปเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วใช้ใบมีดโกนแบบที่เอาไว้โกนหนวดมาโกนตอนอาบน้ำ ซึ่งผมไม่ได้นั่งชักโครกหรือเก้าอี้แต่ใช้เตียงอาบน้ำ วันนั้นกำลังโกนอยู่แล้วขากระตุกจากอาการเกร็งและเสียการทรงตัวทำให้ใบมีดแฉลบไปโดนปลายหรรม เลือดอาบ ตั้งแต่นั้นคิดว่า จะไม่โกนอีกแล้ว เสียวฉิบหาย ความรู้สึกตอนนั้นคือ รู้สึกพลาดครั้งยิ่งใหญ่ กูเสียขาได้แต่กูเสียหรรมไม่ได้  หลังจากวันนั้นทำให้ผมมีบทเรียนว่า จะใช้วิธีนี้ในการดูแลหรรมไม่ได้แล้วเลยใช้กรรไกรเล็มแทนโดยต้องเป็นกรรไกรหัวมน ถ้าเป็นกรรไกรหัวแหลมแล้วขากระตุกระหว่างเล็มจะทิ่มหรรมเอา ตอนนั้นไม่รู้ว่ากรรไกรแต่ละแบบใช้อย่างไร รู้แค่ว่า ทำอย่างไรก็ได้ไม่ให้โดนบริเวณหรรม

การดูแลหรรมแค่เล็มออกอย่างเดียวไม่ได้ต้องบำรุงด้วยเพราะเวลาที่หรรมอยู่กับความชื้น มันเกิดความอับชื้น มันเปื่อย มันยุ่ย แล้วเกิดเป็นแผล เพื่อดูแลผิวให้ชุ่มชื้นกันน้ำได้ ผมก็ใช้ปิโตรเลียมเจลหรือวาสลีนทาบริเวณง่ามขาทั้ง 2 ข้าง ทาบางๆ ที่ไข่ ทาที่ก้นกบลดการเสียดสีและหุ้มผิวเอาไว้เวลาเหงื่อออกก็จะไม่ซึมเข้าไปที่ผิวแต่ซึมไปที่แพมเพิสแทน

อภิชาติ: เคยจัดการหมอยครั้งเดียวโดยใช้กรรไกร แฟนเก่าเป็นคนทำให้ หลังจากนั้นไม่ทำอีกเลยปล่อยตามธรรมชาติ

อานันท์: มีการตัดแต่งสม่ำเสมอด้วยกรรไกรและปัตตาเลี่ยนเฉพาะโกนหมอย ไม่เกิดการบาดแน่นอน จะเอาเบอร์ไหนสามารถไถได้เลย ปกติผมใช้เบอร์หนึ่ง เป็นทรงรองหวี สาเหตุที่เริ่มกำจัดหมอยมาจากเวลาสวนเข้าไปแล้วติดหมอย มันเกะกะมากเลย

อรรถพล: ถ้าขนหมอยยาวเกินแล้วหรรมอยู่สภาพปกติ (หดตัว) ถ้าไม่เล็มเป็นอุปสรรคต่อการเสียบสายฉี่  ผมเคยสายสวนฉี่ทิ่มเข้าไปแล้วหมอยที่ไม่ได้เล็มหลุดเข้าไปในสายฉี่ หากตอนดึงออกแล้วหมอยหลุดมาตามสายได้ก็ดีแต่ถ้าเอาออกไม่ได้ก็ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้น จะเป็นนิ่วหรือเป็นกระเพาะปัสสาวะอักเสบ เวลาสวนฉี่ต้องการความสะอาดสูงมากเลยล้างมือบ่อยมาก แต่ในห้องน้ำไม่มีสบู่ ผมเรียกพนักงานทำความสะอาดเข้าไปเติมสบู่บ่อยๆ ก็ดี บางที่มีสบู่ให้ตลอด 24 ชั่วโมงแต่ติดอยู่สูง เอื้อมกดสบู่ไม่ถึง ผมต้องพกสบู่หรือที่ฉีดทำความสะอาดมือไปเอง

อภิชาติ: ไม่เขินที่มีคนช่วยจัดการทำ ซึ่งเป็นแฟนกันอยู่ด้วยกันมานานแล้ว กลับกันผมอาบน้ำเองไม่ได้ ต้องให้ผู้ช่วยคนพิการอาบน้ำให้ แต่ผมไม่ได้ให้ผู้ช่วยคนพิการล้างหรรมให้ ผมจัดการตัวเอง มีผู้ช่วยคนพิการมาสิบกว่าคนไม่เคยให้จัดการล้างหรรมให้เลย ถึงแขนผมยกไม่ได้แต่นิ้วมือสามารถกระดิก สามารถรูดเอง พอจัดการตัวเองได้ ผมก็เลือกจัดการเอง

อรรถพล หรืออรรถ

สายสวนฉี่มีประโยชน์อย่างไร

อานันท์: ทุก 4 ชั่วโมงต้องมาสวนฉี่แล้วเพราะฉี่ไม่ออก ต้องเอาสิ่งตกค้างกลางลำตัวออก ไม่อย่างนั้นจะติดเชื้อ ก่อนมีเพศสัมพันธ์ ก่อนเล่นกีฬาก็ต้องสวนฉี่ก่อนไม่อย่างนั้นเกิดการกระแทกจนกระเพาะปัสสาวะมันอักเสบ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ควรรู้ แต่ก่อนผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

อรรถพล: สายสวนฉี่ไม่มีตามร้านเภสัชทั่วไป ไม่ได้หาง่ายขนาดนั้น สายสวนฉี่มีให้เบิกแต่ไม่ใช่ทุกที่ที่จะเบิกได้ และเบิกได้ปีละเส้นแต่ถ้าหายก็ต้องไปซื้อเอง เมื่อก่อนราคา 750 บาทตอนนี้ราคา 800 บาทแล้ว ส่วนแผ่นกันชื้นหรือแพมเพิสเบิกไม่ได้แต่ สปสช.หรือท้องถิ่นมีโครงการให้ แพมเพิสสำหรับคนที่เข้าไม่ถึงหรือรายได้น้อย เบิกจะได้เฉพาะกายอุปกรณ์มากกว่า ล่าสุดผมไปซื้อมาแผ่นซึมซับห่อหนึ่งราคา 300 กว่าบาท ลดราคาแล้วเหลือ 290 กว่าบาท แผ่นรองนอนราคา 140 กว่าบาท ยังไม่รวมแพมเพิสและของชิ้นอื่นๆ อีก เบี้ยคนพิการ 800 บาทไม่เพียงพอซื้อของใช้ 800 บาท กินเบียร์ 2 แก้วก็หมดแล้ว

มีวิธีการลดความอับชื้นที่หรรมอย่างไรบ้าง

อรรถพล: เวลานั่งนานวีลแชร์นานๆ นั่งไขว่ห้างหรือแขนมีกำลังยกตัวให้อากาศเข้ามา ลดความอับชื้น ลดการเกิดการกดทับถึงแม้จะมีเบาะลมรองนั่งอยู่

อานันท์: เพื่อนแซวประจำว่า ทำไมมึงเข้าห้องน้ำนานจัง นี่เป็นเรื่องที่ตลกร้ายมากเลยที่เพื่อนแซวทุกรอบเพราะเวลาเข้าห้องน้ำสวนฉี่ต้องระวัง ผมใช้ชักโครกเป็นที่พักตูด ได้เคลื่อนย้ายตัวจากวีลแชร์ไปที่ชักโครก 2-5 นาทีแล้วขยับกลับไปช่วยให้ลดความอับชื้นและโอกาสที่จะเกิดแผลกดทับ

อภิชาติ: เวลาผมไม่อยู่บนรถวีลแชร์ก็นั่งอยู่กับพื้นแล้วผมก็ขยับตัวทุกๆ 5 นาทีอยู่แล้วเพื่อไม่ให้นั่งทับนานๆ บางทีก็นอนเลย ถ้าอยู่บนรถวันหนึ่งเกิน 5 ชั่วโมงผ้าเอาไว้รองนั่งวีลแชร์ช่วยให้ระบายอากาศ เวลาเหงื่อออกไม่อับชื้น

มีวิธีอะไรที่จัดการความเงี่ยนได้บ้าง

อภิชาติ: เปิดดูหนังปกติแต่ก็ไม่ได้จัดการอะไรกับความเงี่ยน

อรรถพล: มีอยู่ 2 วิธี วิธีแรกชักว่าว วิธีต่อมาหาเพื่อนร่วมเงี่ยน โดยที่แฟนผมตอบสนองเราในเรื่องพวกนี้ ผมขอย้อนกลับไปก่อนจะพิการตัวเองมีแฟนอยู่ พอพิการแล้วเลิกกับแฟน ผมเริ่มกลับมาดูแลตัวเอง จัดการตัวเองได้แล้วก็เริ่มรู้สึกว่า หรรมของเรายังมีประโยชน์อยู่ ตื่นเช้ามาก็ยังแข็งอยู่ มันก็ใช้งานได้ 

ผมพยายามไปหาข้อมูลว่า คนพิการแล้วไม่รู้สึกจะแตกได้ไหม จะเสร็จได้ไหม ตอนแรกไม่เคยแตกและพยายามค้นหาข้อมูลว่าทำอย่างไรให้แตก แต่เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้วข้อมูลในอินเทอร์เน็ตไม่ค่อยมี ผมไปแลกเปลี่ยนกับเพื่อนๆ แบบนี้ หลายคนบอกของผมแตกด้วยวิธีการนอนโดยเอามือนีบหน้าขาแรงๆ เพื่อให้ขาดีดและขาเกร็งแล้วมือตำพร้อมกันในจังหวะที่เหมาะสมนำไปสู่จุดสุดยอด รู้สึกฟินเหมือนตอนที่ช่วยตัวเองตอนที่ไม่มีความพิการถึงแม้ว่าร่างกายบริเวณนั้นจะไม่รู้สึกก็ตาม กว่าจะหาวิธีการได้ 7 ปี หลังจากนั้นทำตอนนั่งได้โดยขยับตัวไปข้างหน้านิดนึงแล้วจะมีจังหวะขาเกร็งและตำไปเสร็จ วิธีการเสร็จมีรูปแบบหลากหลายแล้วแต่คนจะเจอวิธีการของตัวเอง บางครั้งถึงขั้นที่ต้องบีบผิวหน้าขาเพื่อเป็นการกระตุ้น

อานันท์: ขาผมรู้สึก มือผมแตะไปแล้วรู้สึก เลยสามารถเสร็จกับตัวเองด้วยวิธีปกติ จุดเสียวของคนที่เป็นอัมพาตไม่เหมือนกัน ต้องหาจุดเสียวของตัวเอง

อรรถพล: ตอนฟังอภิชาติผมแอบคิดว่าจะมีนวัตกรรมหรือของเล่นช่วยให้เสร็จได้บ้าง เพราะมนุษย์ทุกคนมีสิทธิมีความสุขบนเนื้อกาย พอมนุษย์มันมีความหลากหลายอย่างอภิชาติมือใช้ไม่ได้ เคยคิดจะใช้เซ็กส์ทอยระบบไฟฟ้าไหม แต่ผมลืมไปว่า ที่ประเทศไทยซื้อไม่ได้ ผิดกฎหมาย

อภิชาติ หรือขวด

คนพิการใช้บริการอาบ อบ นวดไหม

อรรถพล: เมื่อก่อนไปแต่ตอนนี้ไม่ได้ไปจะ 10 ปีแล้ว ก่อนหน้านี้เล่าให้ฟังนิดหนึ่งว่า พอเริ่มกลับมาค้นพบวิธีช่วยตัวเองของเราได้ ซึ่งช่วยเพิ่มความมั่นใจ เพิ่มความเป็นตัวตนเดิม ถ้าหากเป็นพวกที่คลั่งความเป็นชายจัดก็รู้สึกว่า อำนาจจุดศูนย์รวมของจักรวาลกูกลับมาแล้ว เงินมีแต่ขาดคู่ชกก็ไปตามประเทศที่บอกไว้ แต่อาจจะต้องมีวิธีการไป หนีแอบไปเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้หรือย่องๆ ไปจอดข้างหลังร้าน เลยต้องมีพี่เลี้ยงต่อยมวยไปด้วยกันเนื่องจากทางเข้าไม่ Universal Design ต้องช่วยยกขึ้นบันไดไปให้ได้ก่อน พอขึ้นไปได้ก็หมดปัญหาแล้ว มีลิฟต์ มีประตูที่คนพิการนั่งวีลแชร์เปิดเองได้ คนที่มาต้อนรับเราขึ้นอยู่กับกำลังทรัพย์ และไม่จำเป็นต้องลงอ่างก็ได้ ประเทศไทยไม่มีสิ่งเหล่านี้ เราต้องไปประเทศที่อนุญาตและยินดีต้อนรับด้วย ถ้าไม่อย่างนั้นก็ไปร้านอื่นที่ต้อนรับ ถึงแม้จะมีความพิการแต่ราคาจ่ายเต็ม

อานันท์: เพราะมีความเชื่อว่า ไปแล้วจะติดโรคเลยไม่เคยไป ช่วงนั้นอยู่ระหว่างความกลัวและความมั่นใจว่า ถ้าไปอาบ อบ นวด แล้วเขาเชิญเราออกไหม

อภิชาติ: วันนั้นผมไม่ได้ตั้งใจจะไปอาบ อบ นวด ผมตั้งใจจะไปดื่มเบียร์ แล้วร้านติดกัน พนักงานร้านเบียร์กับอาบ อบ นวดมาเจอกันแล้วเตาะเขา แต่ก็มีความกังวลคล้ายๆ กับที่อานนท์บอกว่า ไม่รู้ว่าเขาจะรับเราหรือเปล่า สุดท้ายเขาก็ต้อนรับ ถ้าเป็นร้านให้บริการอาบ อบ นวดเลย ผมไม่ค่อยไปแต่จะไปร้านเบียร์ที่เขามีสาวนั่งนวด ซึ่งร้านเขารับอยู่แล้ว

อะไรเป็นสิ่งที่อยากบอกเรื่องหรรม

อภิชาติ: ไม่ว่าจะไม่ว่าจะเป็นคนที่เดินได้หรือคนนั่งวีลแชร์ทุกคนมีหรรม มันแตกต่างแค่สีความขาว ความดำ ความใหญ่ ความเล็กแค่นั้นเอง ไม่ใช่พอนั่งวีลแชร์นานๆ แล้วหรรมบิดไปเป็นตัวแอล ตัวเอก็ไม่ใช่ ต่อให้หรรมบิดเป็นตัวแอลตัวเอก็เป็นของเรา

อานันท์: ผมมีหรรมเหมือนคนปกติทั่วไปแต่ต้องดูแลมากกว่าปกติเพราะใช้งานมากกว่าคนทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นการนั่ง การช่วยตัวเอง เพราะผมยังมีความรู้สึกและอารมณ์เหมือนคนทั่วไป ไม่ได้แตกต่างอะไรกันมากแค่ต้องดูแลหรรมมากกว่าคนทั่วไป