คอลัมน์

03 May 2019
ความทรงจำเป็นหนึ่งในสิ่งที่หลายคนไม่อยากให้หายไป โดยเฉพาะความทรงจำที่มีแต่เรื่องราวดีๆ แต่ถ้าวันหนึ่งความทรงจำของเราเริ่มหายไปล่ะ? เราเริ่มลืมวัน เวลา คนรอบข้าง หรือแม้กระทั่งสิ่งที่เคยทำ และแน่นอนว่าหากเหตุการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับตัวเราเอง ก็คงเป็นเรื่องยากที่จะจินตนาการ เราจึงอยากชวนผู้อ่านได้รู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่ออลิซ ที่มีอาการหลงลืมในเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัว  
26 Apr 2019
​ถ้าพูดถึงเรื่องความแข็งแกร่งหลายคนคงจะนึกถึงความแข็งแกร่งของร่างกายเป็นอย่างแรก น้อยนักที่จะนึกถึงความแข็งแกร่งของจิตใจ เราจึงอยากชวนให้ทุกคนได้รู้จักอ๊อกกี้ เด็กชายที่ถูกมองว่าร่างกายอ่อนแอแต่กลับมีจิตใจที่เข้มแข็ง จากภาพยนต์เรื่อง Wonder   ภาพประกอบโดย ณัฐนรี อิ่มรักษา
19 Apr 2019
การจากลานับเป็นเรื่องที่ทำใจได้ยาก ยิ่งเป็นการจากลาที่ไม่มีโอกาสได้พบกันอีกก็คงเป็นความทรงจำอันน่าเศร้าที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น เหมือนกับเรื่องราวของ ลูอิซ่า คลาร์ก และ วิล เทรย์เนอร์ หญิงสาวที่ต้องเสียผู้ชายที่เธอรักไปตลอดกาล   ภาพประกอบโดย ณัฐนรี อิ่มรักษา
31 May 2018
ตอนที่รู้ว่าน้องชายเป็นเด็กพิเศษคือช่วงที่เรียนชั้นป.2 ตอนนั้นไม่ค่อยเข้าใจอะไรมากหรอก รู้แค่ว่าน้องชายไม่สบายต้องไปหาหมอและไปเรียนก่อน 3 ขวบ มีช่วงหนึ่งที่เราได้ตามน้องไปไหนมาไหนก็ได้เห็นและเข้าใจอะไรมากขึ้นว่า น้องไม่เหมือนคนอื่น ขณะเดียวกันเรายิ่งโดนพ่อแม่คาดหวังแทนน้องชายว่า ต้องมีอนาคตที่ดี เลี้ยงน้องได้เพราะภาวะออทิสติกที่น้องเป็น แต่เรื่องก็เปลี่ยนไปเมื่อพ่อแม่เลิกกัน จนที่บ้านมีปัญหาด้านการเงินและเรากับน้องชายต้องย้ายมาอยู่กับครอบครัวป้า จากเด็กที่ไม่เคยทำงานบ้านก็ต้องทำ ต้องเลี้ยงน้อง แต่เรื่องที่ดีอย่างหนึ่ง คือน้องชายได้กลับไปหาหมออีกครั้ง และเหมือนเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เข้าใจว่า...
30 Oct 2017
ลูกชายตาสีฟ้ากลมโต หน้าตาน่ารัก เมื่อโตขึ้นกลับมีใบหน้าบิดเบี้ยว ผิดรูปทรง ฟันแหลมเหมือนกับ 'เด็กผี' แถมพูดไม่รู้เรื่องเป็นภาษา หรือเพราะพิธีรับศีลล้างบาปเกิดขึ้นช้าเกินไปจนทำให้เด็กนั้นถูกสลับ
19 Oct 2017
วีนัสเทพเจ้าแห่งความงาม ที่เคยได้รับการขนานนามว่า เป็นเทพีแห่งความงาม กลับโดนหญิงสาวโลกมนุษย์อย่าง 'ไซคี' เทียบชั้น ความริษยาจึงเกิดขึ้นพร้อมๆ กับการสั่งให้คิวปิด ลูกชายของเธอจัดการกับไซคีจนไม่สามารถเป็นสัญลักษณ์ของความงามได้อีก
28 Aug 2017
แต่ก่อนผมเข้าใจว่าตัวเองรู้จัก ‘คนพิการ’ พอสมควร แม้ไม่ได้รู้ลึกในแง่ประเภทและลักษณะเฉพาะของความพิการ แต่ด้วยนิสัยเป็นคนคิดเยอะ ขี้สงสัย และชอบถาม เลยคิดว่าคำตอบที่ได้รับมาตลอดหลายปี คงเป็นต้นทุนให้ผมปฏิบัติต่อคนพิการได้ดีพอสมควร
21 Aug 2017
“หนูทำเอง พ่อไม่ต้องมาช่วย”“พ่ออย่าบอกสิ หนูขอคิดเอง”“หนูไม่ชอบอันที่พ่อเลือกให้ หนูขอเลือกเองได้ไหม” นั่งดูลูกสาวทำการบ้าน พลันได้ข้อคิดอะไรขึ้นมาอย่างหนึ่ง ช่วงนี้เธอดูโตขึ้นมาก ในไม่ช้าก็คงถึงเวลาผ่านพ้นวัยเด็กเข้าสู่วัยสาวน้อย ช่วงเปลี่ยนผ่านวัยเช่นนี้ ทำให้ได้หวนระลึกว่าความห่วงใยของพ่อแม่แบบเดิมๆ อาจคับแคบเกินไปเสียแล้วสำหรับการเติบโตของเธอ เวลาขึ้นรถเมล์หรือรถไฟใต้ดินคนแน่นๆ เธอมักปฏิเสธเวลามีคนลุกให้เธอนั่ง
15 Aug 2017
ขนาดว่าร่างกายแข็งแรงดี หลายคนยังให้เวลากับการออกกำลังกายเพียงน้อยนิด แต่จะอ้วนหรือผอม จะแข็งแรงหรืออ่อนแอ นั่นคือชีวิตที่เราต่างเป็นผู้เลือก—ภายใต้ร่างกายที่เอื้อให้ทำหรือไม่ทำอะไรได้อย่างอิสระ ต่างออกไปจาก ‘คนตาบอด’ ราวคนละโลก เพราะร่างกายของพวกเขากลับไม่เอื้อให้เลือกอะไรได้ง่ายนัก เมื่อเป็นเช่นนั้น เขาจึงอยากพา ‘คนตาบอด’ มาออกกำลังกาย และเกิดเป็นกิจกรรมชื่อว่า ‘วิ่งด้วยกัน’ เมื่อปี 2558
09 Aug 2017
เมกะเทรนด์ หรือเทรนด์ใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งของโลก ก็คือการที่ผู้คนจะอพยพเข้ามาเป็น ‘คนเมือง’ มากถึงราว 75% ภายในปี 2050 ธนาคารโลกและองค์กรอนามัยโลก ประเมินว่าทั่วโลกมีผู้พิการ หรือคนที่มีภาวะพิการ (Living with a Disability) อยู่ราวๆ หนึ่งพันล้านคน หรือคิดเป็นประมาณ 15% ของประชากรโลกทั้งหมด ทีนี้เมื่อคนทั่วโลก กลายร่างมาเป็น ‘คนเมือง’ มากถึง 75% ก็แปลว่าเมืองจะต้องมีผู้พิการใช้ชีวิตร่วมอยู่ด้วย คำถามที่เกิดขึ้นก็คือ แล้วสังคมไทย ‘มอง’ ผู้พิการด้วยสายตาแบบไหน?

Pages

ThisAble.me Logo