ศรีสะเกษ

ตลอดช่วงการเผชิญหน้ากับความขัดแย้งและการผลัดถิ่นในพื้นที่ชายแดนของประเทศไทย คนพิการและผู้ป่วยติดเตียงหลายคนเจอกับความท้าทาย ไม่ว่าจะเป็นการขาดแคลนสิ่งอำนวยความสะดวกที่เหมาะสมในศูนย์พักพิง และปัญหาในการประสานงานระหว่างหน่วยงานรัฐกับองค์กรภาคประชาสังคมในช่วงวิกฤต

ที่ศรีสะเกษ การเข้าถึงเครื่องช่วยความพิการและกายอุปกรณ์ยังคงเป็นปัญหาใหญ่ด้วยข้อจำกัดทั้งด้านภูมิศาสตร์และเศรษฐกิจ พื้นที่จังหวัดชายแดนที่ห่างไกลทำให้คนพิการ 63,973 คนในจังหวัดนี้ต้องเผชิญกับอุปสรรคในการเข้าถึงบริการที่จำเป็นอย่างมาก ดังจะเห็นได้จากกรณีของผู้พิการที่ต้องใช้รถเข็น

“หมอบอกว่าผมจะอยู่ได้ไม่นานเดี๋ยวก็เสียชีวิต ที่บ้านเชื่อคำหมอ ก็เลยไม่ปรับพื้นที่บ้านให้”