Skip to main content
 Thisable.me ชวนย้อนดูผลงานนักกีฬาพิการในการแข่งขันพาราลิมปิกตลอด 30 ปีที่ผ่านมา ตั้งแต่การแข่งขันครั้งแรกอย่างสโต๊คแมนเดอวิลล์และนิวยอร์ก พาราลิมปิกเกมส์ ในปี 1984 จนถึงริโด พาราลิมปิกเกมส์ ในปี 2016
ก่อนการเริ่มต้นมหกรรมกีฬาสำหรับคนพิการระดับโลกหรือพาราลิมปิก 2020 ที่จะเกิดขึ้นในช่วงวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน ตามหลังโตเกียวโอลิมปิก 2020 คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (International Paralympic Committee) ได้มีการเปิดตัวแคมเปญ WeThe15 ที่สื่อถึงสัดส่วนของประชากรกลุ่มคนพิการ 1.2 พันล้านคนจากทั่วโล
ทำความรู้จัก ‘โซเมตี้’มาสคอตพาราลิมปิก 2020มาสคอตในงานกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกเกิดขึ้นเพื่อสะท้อนเอกลักษณ์ของประเทศผู้เป็นเจ้าภาพ ทั้งยังบ่งบอกถึงประวัติศาสตร์และเป็นการสื่อสารไปยังคนทุกกลุ่มวัยให้เข้าใจสารของการจัดงานในแต่ละครั้งด้วย 
"ผมฝันถึงเวลาที่คนพิการจะมีส่วนร่วมในการแข่งกีฬาโอลิมปิก"
กิจกรรมคนพิการ คือเรื่องของคนพิการเท่านั้น กีฬาคนพิการก็เช่นกัน แต่คำถามคือเราจะเชื่อมโยงเข้าหากันได้อย่างไร ระหว่างคนพิการและไม่พิการ เวลาบางคนดูพาราลิมปิกด้วยความรู้สึกสงสาร เอาใจช่วย ซึ่งต่างจากเวลาที่เชียร์กีฬาโอลิมปิกหรือการแข่งขันทั่วๆ ไป เราสงสัยว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น ทำไมคนไม่พิก
“เท่าที่จำความได้ เราไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นชายหรือหญิง”พ่ออยากได้ลูกชายเป็นลูกคนแรกเพื่อแบ่งเบาภาระครอบครัวและทำงาน แต่เราเกิดมาเป็นผู้หญิง ในตอนนั้นจึงต้องรับจ้าง ทำนา ทำทุกอย่างด้วยตัวเองจนแกร่งตั้งแต่เด็ก หลังจบป.6 ไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือเพราะพ่อแม่ไม่มีเงิน เราก็ผลักตัวเองทำงานตั้งแต่ตอนนั้น ไม่สนหรอกว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย รู้จักแค่ต้องดิ้นรนตอนเราพ้นขีดจำกัดความยากจน ก็มาเรียน กศน.จนจบม.3 อายุ 15 ปี เริ่มทำงานในนิคมอุตสาหกรรม แต่ทำงานแค่ปีเดียวก็เกิดอุบัติเหตุขึ้นอ่านชีวิตของสายสุนีย์ จ๊ะนะ นักกีฬาฟันดาบคนพิการหญิง เจ้าของเหรียญทองหลายสมัยนานกว่า 20 ปี อะไรคือความท้าทายของการขึ้นมาอยู่ในสปอทไลท์หนึ่งในนักกีฬาฟันดาบพิการหญิงที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก และความสุขของบทบาทแม่สำหรับลูกสาววัยน่ารัก
เมื่อวันที่ 17 ม.ค. ที่ผ่านมา ณ มูลนิธิสากลเพื่อคนพิการ ถนนอรุณอมรินทร์ "มูลนิธิสากลเพื่อคนพิการ" ร่วมกับ "กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ" เปิดตัวโครงการ "ปั่นไปไม่ทิ้งกัน No One Left Behind ปี 2"